SYLWETKI

AWIT SZUBERT

 
 
 
 
 
Nadworny fotograf Tatr
 
AWIT SZUBERT
 
Awit Szubert (1837-1919)
 
Uważany jest za jednego z grona pionierów fotografii tatrzańskiej i pienińskiej, był też pierwszym fotografem wykonującym zdjęcia w kopalni soli w Wieliczce. Był portrecistą, uwieczniał ludzi kultury i sztuki, wykonywał reprodukcje dzieł malarskich, m.in. Jana Matejki. Jednak to cykle fotograficzne Pienin, Tatr i Zakopanego zapewniły mu miejsce w historii polskiej fotografii.
 

Urodził się 3 lipca 1837 roku w Oświęcimiu. Był synem kancelisty Antoniego i Barbary z domu Kosińskiej:. Jego brat Leon był znanym rzeźbiarzem. W roku 1856, po ukończeniu szkoły średniej,  rozpoczął studia w krakowskiej Szkole Rysunku i Malarstwa, u Władysława Łuszczkiewicza i Wojciecha Stattlera. Nie studiował zbyt długo – tego samego roku wyjechał do brata, do Rzymu. Tam w latach 1856 – 1859 kontynuował naukę malarstwa, zwłaszcza malarstwa krajobrazowego. W Rzymie Szubert zaczął interesować się  fotografią. Śmiertelna choroba Leona zmusiła obu do powrotu w roku 1859 do Oświęcimia., gdzie Leon Szubert zmarł . Zainteresowanie fotografią niedoszłego malarza było na tyle silne,  że Awit Szubert w roku 1860 ponownie wyjechał zagranicę, tym razem do Wiednia, gdzie terminował u uznanych fotografików wiedeńskich Bohra i Ludwiga Angerera.

Wybuch powstania styczniowego przerwał wiedeńskie nauki. Szubert wrócił do Galicji, wziął udział w powstaniu,  pełniąc służbę kuriera. Po upadku powstania jeździł do Warszawy, Wilna i Wiednia, gdzie nawiązał współpracę z najlepszymi zakładami fotograficznymi. . Własne studio fotograficzne założył w Oświęcimiu, w roku 1864. W latach 1865 – 1866, ze względu na stan zdrowia, mieszkał w Szczawnicy, gdzie leczył się i jednocześnie doskonalił rzemiosło  fotograficzne. W 1867 przeniósł się do Krakowa, w którym prowadził zakład fotograficzny przy ulicy Krupniczej 7. W Krakowie wykonywał m.in. portrety malarzy polskich oraz uwieczniał ich dzieła, a także fotografował sławnych ludzi ze świata kultury i polityki. Był też autorem fotografii wykorzystywanych do celów naukowych (chirurgia, archeologia, astronomia). W latach 1856 – 1866 wykonywał pierwsze fotografie gór, a w 1871 rozpoczął intensywną działalność fotograficzną w Pieninach i Tatrach.

Działalność fotograficzna Szuberta przyniosła mu  liczne nagrody na światowych wystawach: w Wiedniu (1873), Brukseli (1875), Lwowie (1877) i Paryżu (1878). W 1882 otworzył pracownię fotograficzną w Szczawnicy. W Szczawnicy też Szubert spędził ostatnie lata swojego życia. Zmarł 27 maja 1919 roku, został pochowany w miejscowej kaplicy cmentarnej

Pierwsze górskie fotografie Szubert wykonywał już w latach 1856 – 1866 w Pieninach, ale  intensywna działalność fotograficzna w Pieninach i Tatrach rozpoczęła się od roku 1871. W latach 1876 – 1878 fotografował Tatry i Pieniny pod kierunkiem Walerego Eljasza - Radzikowskiego. W reklamie z roku 1877 anonsował,  że posiada widoki ze Szczawnicy, Pienin i Tatr - z najdzikszych miejsc, które nigdy wcześniej nie były sfotografowane. W latach 90. XIX w. Szubert fotografował także Zakopane, przede wszystkim wille w stylu zakopiańskim. Jego zdjęcia tatrzańskie, wykonane techniką heliograwiurową, były wydane przez Towarzystwo Tatrzańskie w latach 1889-1901 jako dodatek do Pamiętników Towarzystwa Tatrzańskiego. Ukazało się też osobno kilka albumów zdjęć górskich Szuberta: Album widoków tatrzańskich (1876) i Widoki z Tatr i Pienin (1878). Za album o Pieninach i Tatrach Szubert dostał list gratulacyjny z podziękowaniami i brylantową szpilkę od króla Włoch Huberta I.

Oprac. em

Źródło zdjęcia:www.powiat.oswiecim.pl