SYLWETKI

29 listopada 2012 odszedł Prof. JACEK WOŹNIAKOWSKI

 
 
 
 
 
W pierwszą rocznicę przypominamy sylwetkę Pana Profesora.
 
29 listopada 2012 odszedł Prof. JACEK WOŹNIAKOWSKI
 
Prof. Jacek Woźniakowski (1920 - 2012)
 
Historyk sztuki, pisarz, eseista, publicysta, dziennikarz, edytor, wydawca, tłumacz literatury pięknej, prezydent Krakowa w latach 1990 -1991, profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.
 
Prawnuk malarza Henryka Rodakowskiego, wnuk Jana Gwalberta Pawlikowskiego, przyrodni brat prof. filozofii Karola Tarnowskiego, ojciec m.in. Henryka Woźniakowskiego (zastępcy rzecznika prasowego rządu Tadeusza Mazowieckiego, obecnie prezesa wydawnictwa "Znak" w Krakowie) i Róży Thun (posłanki do Parlamentu Europejskiego).

Urodził się  23 kwietnia 1920 roku  w Biórkowie. Uczył się w szkole francuskiej w szwajcarskim Fryburgu i Gimnazjum Sanatoryjnego Męskiego Dra Jana Wieczorkowskiego w Rabce. Maturę uzyskał w roku 1938. Redaktor szkolnego czasopisma "Szczebioty" (1935-1938), m.in. wspólnie z późniejszym pisarzem i reporterem Lucjanem Konem-Wolanowskim. Następnie ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu i odbył praktykę wojskową w 8. Pułku Ułanów (1938 -1939). Studiował filologię polską i filozofię w Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, pracę magisterską obronił w roku 1951.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku został ciężko ranny. Był konspiratorem w "Tarczy", później adiutantem komendanta mieleckiego obwodu AK. Po zakończeniu II wojny światowej dziennikarz (debiut w pierwszym numerze Tygodnika Powszechnego), a także kierownik zespołu tłumaczy brytyjskiego tygodnika Foreign Office Głos Anglii (1946-1948). W latach 1948 -1953 sekretarz redakcji Tygodnika Powszechnego.

Od roku 1953. wykładowca Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, w latach 1980-1990 profesor tej uczelni. Redaktor naczelny miesięcznika "Znak" (1957-1959), założyciel i redaktor naczelny Wydawnictwa "Znak" (1959-1990). Korespondent "Tygodnika Powszechnego" na trzeciej Sesji Soboru Watykańskiego II. Współkonsultant wystawy Romantyzm i romantyczność w sztuce polskiej (Warszawa 1975).

Od roku 1976 członek redakcji pisma "Wierchy". Współkomisarz poznańskiej wystawy "Kolor w malarstwie polskim" (1978). W latach 1981-1982 wykładał w Uniwersytecie w Toulouse – le Mirail (Francja). Członek Komitetu Obywatelskiego przy Przewodniczącym NSZZ "Solidarność" (1988), uczestnik obrad Okrągłego Stołu (1989). Pierwszy prezydent Krakowa wybrany po upadku komunizmu. W latach 1999 - 2000 wykładowca Katedry Historii i Kultury Polskiej w Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie.

Był członkiem Związku Literatów Polskich w latach 1956-1983, w tym członkiem Zarządu Głównego i Prezydium Zarządu Głównego. Członek Polskiego PEN -Clubu, AICA , Towarzystwa Kursów Naukowych (od 1978). Członek Założyciel Klubów Inteligencji Katolickiej w Krakowie i Warszawie. Członek Papieskiej Rady Kultury, Członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności PAU (od 2000); prezes Fundacji Kościelskich (od 1994); Fundator i członek Rady "Fundacji Edukacja dla Demokracji", zasiadał też w Radzie Fundatorów Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej.

Członek I kadencji Rady Języka Polskiego (1996 -1999), Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej (Lublin). Członek Rady Patronackiej Wyższej Szkoły Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera w Krakowie. Wiceprzewodniczący Polskiego Komitetu UNESCO. Przewodniczący Rady Fundatorów Międzynarodowego Centrum Kultury w Krakowie (od 1991). Członek Akademii Europejskiej w Krakowie. Współzałożyciel Fundacji Judaica.

Otrzymał Nagrodę Polskiego PEN – Clubu im. Mieczysława B. Lepeckiego (1974) za "Zapiski kanadyjskie", Nagrodę Polskiego PEN – Clubu im. Mieczysława Pruszyńskiego, , Nagrodę Fundacji Alfreda Jurzykowskiego w Nowym Jorku (1976). Odznaczenia: Złoty Krzyż Zasługi (1974), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1990), Krzyż Komandorski Legii Honorowej (1995).

Podczas uroczystości w krakowskim Urzędzie Miasta 5 października 2005 roku został uhonorowany przez ministra kultury Waldemara Dąbrowskiego Złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis. Doktor honoris causa Katholieke Universiteit w Leuven (Belgia). Za książkę Ze wspomnień szczęściarza otrzymał w grudniu 2008 roku nagrodę Krakowska Książka Miesiąca.

Postanowieniem z 24 października 2006 roku za wybitne zasługi dla rozwoju polskiej demokracji, za działalność na rzecz dialogu i dobra wspólnego został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Zmarł 29 listopada 2012 roku w Warszawie.