POLECAMY

URSZULA KOŁACZKOWSKA: “Tkaniny”

 
 
 
 
 
Piatek, 1 czerwca, godz. 17.00
 
URSZULA KOŁACZKOWSKA: “Tkaniny”
 
Urszula Kołaczkowska (1911-2009)
 
Miejska Galeria Sztuki, ul. Krupówki 41, zaprasza w piątek, 1 czerwca o godz. 17.00, na wernisaż wystawy Urszuli Kołaczkowskiej “Tkaniny”.
 
Urszula Kołaczkowska (4 października 1911, Lublin - 29 grudnia 2009, Zakopane), artysta plastyk. Córka Edwarda Kołaczkowskiego właściciela ziemskiego, obywatela miasta Lublina, członka lubelskiej Rady Miejskiej i prezydenta Lublina w 1915 i Zofii ze Słonczyńskich.

W 1915 Urszula Kołaczkowska zamieszkała z matką w Zakopanem. Wstępną edukację pobierała w domu, a następnie uczyła się i zdała maturę w prywatnym gimnazjum im. Ładysława z Gielniowa, mieszczącym się w Zakopanem przy ul. Nowotarskiej (1924-1931). Dyrektorem szkoły był ks. Jan Humpola (1889-1958), znany taternik, później kapelan Ignacego Mościckiego, prezydenta RP. Od wczesnej młodości miała zainteresowania artystyczne i sportowe. Pod wpływem matki, uzdolnionej muzycznie i prowadzącej w Zakopanem prywatne kursy muzyczne ), początkowo najwięcej czasu poświęcała muzyce i podejmowała własne próby kompozytorskie. Również rysowała i malowała. Od dziecka chodziła po górach, jeździła na nartach, w szkole średniej zaczęła uprawiać taternictwo, a na studiach także wioślarstwo.

W latach 1931-1937 studiowała historię na Uniwersytecie Warszawskim, pracę dyplomową „Rozwój terytorialny Warszawy w obrębie wałów Lubomirskiego”, napisała u prof. Stanisława Arnolda, na podstawie której otrzymała tytuł magistra filozofii w zakresie historii w roku 1937. Uczęszczając na studiach historyczne rozpoczęła naukę w Wyższej Szkole Dziennikarskiej, którą ukończyła z dyplomem (praca dyplomowa „Prasa francuska w czasie Wielkiej Rewolucji”).

W latach 1938-1939 pracowała w redakcji Bluszczu, prowadząc dział sportowy. W tym czasie była czynnym członkiem Warszawskiego Towarzystwa Wioślarskiego. Okres wojny i okupacji spędziła w Zakopanem. W latach 1947-1948 uczyła się tkactwa w Państwowej Podhalańskiej Szkole Przemysłowej Żeńskiej w Zakopanemu, następnie zdała egzamin czeladniczy z tkactwa wełnianego i kilimkarstwa w roku 1948.

W roku 1952 została przyjęta do Związku Polskich Artystów Plastyków na podstawie przedstawionych prac. W tym samym roku po raz pierwszy wystawiała swoje prace (I Ogólnopolska Wystawa Architektury Wnętrz i Sztuki Dekoracyjnej – Warszawa 1952, ,,Zachęta’’). W latach 1952-2004 prace Urszuli Kołaczkowskiej były eksponowane na kilkudziesięciu wystawach krajowych i zagranicznych. W roku 1960 miała pierwszą wystawę indywidualną (Muzeum Tatrzańskie w Zakopanem).

Zajmowała się głównie tkactwem ręcznym, unikatowym z wykorzystaniem różnych tworzyw (wełna, sizal, len, konopie, stylon, stal, drewno itd.), stosując własne, oryginalne techniki. W ciągu kilkudziesięciu lat twórczości wprowadzała nowe formy i tematy prac inspirowanych przyrodą górską, architekturą, literaturą piękną, życiem codziennym, historią, antykiem, Biblią, Nie tylko tkała, ale również rysowała i malowała, także na szkle, robiła collage’e. Za swoje prace otrzymała liczne nagrody i wyróżnienia.

Prawie do ostatnich lat swojego życia pracowała i tworzyła. Zostawiła po sobie ogromny dorobek artystyczny, prace jej znajdują się w licznych zbiorach publicznych (m.in. Muzeum Narodowe w Warszawie, Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, Muzeum Tatrzańskie w Zakopanem, Muzeum Rzemiosła w Krośnie) i prywatnych, w Polsce i za granicą. Urszula Kołaczkowska jest autorką książki „500 zagadek z historii sztuki”, wydanej w 1962 roku i kilkakrotnie wznawianej. Podejmowała też próby literackie, których owocem była powieść kryminalna "Etiuda symfoniczna" napisana w latach 60, ale wydana dopiero w roku 2011. Do pisarstwa wróciła pod koniec życia – zostawiła niedokończony rękopis kolejnego kryminału.

Do późnej starości chodziła po górach i uprawiała narciarstwo biegowe. Była postacią bardzo charakterystyczną i dobrze znaną w Zakopanem, nie tylko w środowisku artystycznym. Niskiego wzrostu, drobna, ale zawsze pełna życia i humoru, otoczona licznym gronem przyjaciół w różnym wieku. Ostatnie lata życia Urszuli Kołaczkowskiej uwieczniła artystka fotografik Anna Łodziak na zdjęciach prezentowanych w Miejskiej Galerii Sztuki w Zakopanem w roku 2006. Urszula Kołaczkowska została pochowana obok matki na nowym cmentarzu przy ul. Nowotarskiej w Zakopanem.

(em)

 
 
Urszula Kołaczkowska przy pracy