KULTURALNIE

Pensjonat z duszą i charakterem

 
 
 
 
 
Wojciech Skarbek-Wojczyński
 
Pensjonat z duszą i charakterem
 
"Ornak" to jednocześnie dom rodzinny i pensjonat. Zdjęcia: archiwum Aldony i Tadeusza Klimczaków
 
W Zakopanem jest jest jeszcze kilka pięknych, zabytkowych domów, pełniących nowe role – galerii, pensjonatów czy pracowni.
 

Pierwsze miejsce w tej kategorii zajmuje pensjonat Dom Muzealny “Ornak”, w roku 2010 wyróżniony w konkursie o Nagrodę im. Mariana Korneckiego, przyznawaną za dbałość o zachowanie zabytkowych obiektów architektury drewnianej i ich “ożywianie” poprzez organizowanie wartościowych imprez kulturalnych i artystycznych.

Podstawowym obowiązkiem współczesnego muzealnictwa jest zachowanie równowagi między przechowywaniem, opracowaniem naukowym i konserwacją a szerokim „otwarciem się” na zwiedzających dzięki ciekawym wystawom tematycznym, programom edukacyjnym czy też atrakcyjnym imprezom kulturalnym. Nie zawsze jednak udaje się tego dokonać pod patronatem państwowym bądź lokalnym, samorządowym. Ideałem w takich warunkach wydaje się zatem inicjatywa oddolna, niwelująca skutecznie dylemat – chronić czy uprzystępniać, a przy okazji zarabiać pieniądze, wypełniając przy tym chwalebną misję społeczno-kulturową.

Pionierami w tej dziedzinie na gruncie zakopiańskim są Aldona i Tadeusz Klimczakowie, twórcy pierwszego (i jedynego jak dotąd) pensjonatu muzealnego w mieście. Na początku lat 90. ubiegłego wieku postanowili uchronić przed postępującą dewastacją i tchnąć nowe życie w jeden z ciekawszych zabytków stylu zakopiańskiego, willę „Ornak” przy ulicy Grunwaldzkiej 20.

Dom zbudowano w 1902 roku dla Stanisława Sokołowskiego, nestora leśnictwa polskiego, autora pierwszej koncepcji parku narodowego w Tatrach, profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego i jego żony, Agnieszki z Walczaków. Przez następne sto lat z okładem pozostawał (i pozostaje nadal, Tadeusz Klimczak jest bowiem wnukiem Profesora), własnością tej zasłużonej, nie tylko dla Zakopanego, rodziny. Podobnie też, jak i jego właściciele, poddawany był ciężkim próbom w czasach PRL-u.

Okazała willa, której projekt powstał z pewnością w kręgu najbliższych współpracowników Stanisława Witkiewicza, zachowała się w nie najgorszym stanie, wymagała wszakże generalnego remontu konserwatorskiego i zgodnie z wolą właścicieli-inwestorów, „powściągliwej” modernizacji. Prowadząc roboty wedle ścisłych uzgodnień z Służbą Ochrony Zabytków, wzmocniono i ustabilizowano fundamenty jednocześnie z podpiwniczeniem, w którym znalazło się miejsce dla dużej kuchni, czterech łazienek, garażu i kotłowni. Zastosowano ekologiczny system ogrzewania pompą ciepła typu ziemia-woda. Jako wrażliwi na piękno zabytku artyści, Klimczakowie z pietyzmem zachowali możliwie najwięcej elementów pierwotnego wystroju, rekonstruując piece kaflowe i wypełniając izby gromadzonymi cierpliwie zabytkowymi meblami, lampami, tkaninami dekoracyjnymi, obrazami i drobiazgami z epoki.

Następny etap remontu konserwatorskiego przypadł na lata 2001 -2003, kiedy to wymieniono gonty na wszystkich połaciach dachowych, wprowadzając przy okazji dopasowane stylistycznie do całości, „wyględy”, doświetlające poddasze mieszkalne właścicieli. Zmiany te, oparte na rzetelnym i kompetentnym projekcie, nie tylko nie zeszpeciły bryły budynku, ale wręcz ją ożywiły. Sukcesywnie, rekonstruowane są elementy dekoracyjnej snycerki zewnętrznej, a także wszelkie drobne detale, jak klamki, szyldziki, przełączniki z epoki, wyszukiwane cierpliwie na pchlich targach.

Doświadczenia kilkunastu lat działalności na rynku turystycznym, jednoznacznie wskazują na trafność wyboru, jakiego dokonali właściciele. Pensjonat Dom Muzealny „Ornak” zajął stałe miejsce na mapie Zakopanego jako najatrakcyjniejsze miejsce spędzenia urlopu dla ś w i a d o m e g o turysty, wrażliwego na piękno historii i historię piękna tego regionu, zaklętego w starej architekturze i sprzętach, świadkach dziejów kilku pokoleń twórczej, polskiej inteligencji.

Dom  Muzealny Ornak

Gdzie spać?